Diagnoza endometriozy: niedoceniana choroba

• Objawy endometriozy

• Przyczyny choroby jamy brzusznej

• Przykre konsekwencje: Torbiele i niepłodność

• Lata do zdiagnozowania endometriozy

• Operacja endometriozy

• Leczenie hormonalne i przeciwbólowe

• Kiedy należy udać się do lekarza

Objawy endometriozy

Silny ból pleców - nawet doświadczeni lekarze początkowo nie uważają tego za dolegliwość kobiecą. Jednak ból pleców może być również objawem choroby jamy brzusznej - endometriozy. Podobnie jak problemy żołądkowo-jelitowe czy ból przy oddawaniu moczu. Nic dziwnego, że schorzenie to jest błędnie oceniane, a osoby cierpiące na nie często muszą przejść przez odyseję lekarzy, zanim zostanie ono prawidłowo zdiagnozowane. Bardziej typowymi objawami są ekstremalne miesiączkowe i acykliczne dolegliwości brzuszne lub ból podczas seksu.

Przyczyny choroby jamy brzusznej

Endometrioza (od "endometrium" = wyściółka macicy) jest wywoływana przez rozproszone komórki błony śluzowej, które przylegają do jajników, otrzewnej lub jelit poza macicą. Komórki poza macicą reagują na estrogen. Tkanka pęcznieje w zależności od cyklu i powoduje skurcze podczas miesiączki, często prowadząc do silnego bólu brzucha.

Złe konsekwencje: Torbiele i niepłodność

Jednak endometrioza jest w rzeczywistości chorobą przewlekłą. Łagodną, ale z konsekwencjami: Jeśli nie jest leczona, narośla i zrosty mogą prowadzić do niepłodności. Dzieje się tak, ponieważ mogą one być zlokalizowane na przykład w jajnikach lub jajowodach. Narośla rosną również na zewnątrz macicy lub w ścianie jajowodu. Często dotyczy to jajników, tak zwanej "przestrzeni Douglasa" między macicą a odbytnicą oraz otaczającej tkanki łącznej. Czasami jednak dotyczy to również pęcherza moczowego lub jelit, co prowadzi do problemów z oddawaniem moczu i wypróżnianiem. Choroba dotyka około jednej na dziesięć kobiet w wieku rozrodczym. Objawy ustępują dopiero wraz z menopauzą.

Lata do zdiagnozowania endometriozy

Wiele kobiet uważa, że ten okropny ból jest częścią miesiączki i próbuje sobie z nim jakoś poradzić. Dlatego często mijają lata, zanim kobiety dotknięte chorobą udadzą się do ginekologa. I często mija trochę czasu, zanim diagnoza endometriozy zostanie ostatecznie postawiona.

Operacja endometriozy

W przypadku bardzo silnego bólu brzucha i niewyjaśnionego bólu w dolnej części pleców, krwi i moczu w kale, należy udać się do lekarza. Badanie ultrasonograficzne może wykryć zmiany w jajowodach i jajnikach, a także torbiele w okolicy miednicy. Jednak tylko laparoskopia, podczas której pobierana jest próbka tkanki, dostarczy wystarczających informacji. Pozwala to wykluczyć endometriozę i ocenić stopień jej zaawansowania (istnieją cztery stadia). Widoczne ogniska endometriozy, torbiele i zrosty można usunąć za pomocą laparoskopii z użyciem skalpela lub lasera. Czasami jednak koniecznych jest kilka operacji endometriozy, ponieważ często powraca. Jednocześnie podawane są hormony hamujące uwalnianie estrogenu. Krótko po operacji i terapii hormonalnej istnieje największa szansa na zajście w ciążę.

Leczenie hormonalne i przeciwbólowe

Aby zmniejszyć poziom estrogenu, często wystarczy przejść na pigułkę zawierającą progestagen lub poddać się leczeniu substancjami podobnymi do progesteronu. Tak zwane analogi GnRH to ciężka artyleria, ponieważ zatrzymują cykl i wprowadzają organizm w stan menopauzy na kilka miesięcy. Ciepło we wszystkich postaciach, takie jak herbatki ziołowe lub kąpiele (w tym przeciwzapalne kąpiele błotne) i akupunktura, mają kojący wpływ na ból. Specjalne ćwiczenia jogi, trening rozluźniający dno miednicy i łagodne sporty wytrzymałościowe pomagają złagodzić skurcze.

Ważnym objawem endometriozy jest silny ból podczas miesiączki, który promieniuje do pleców i nóg. Może temu towarzyszyć ból podczas owulacji, w jelitach podczas miesiączki i podczas seksu.

© Fotolia

Może Cię również zainteresować:

Tymianek: skuteczny domowy środek na ból brzucha
PMS - gdy hormony i bóle miesiączkowe doprowadzają nas do szału
Terapia hormonalna na objawy menopauzy: Przydatna czy niebezpieczna?
Zespół jelita drażliwego: Co robić, gdy trawienie wariuje?